Transcript (th)

จริงๆ ดิงๆเนี่ย เป็นแบนที่แจจะเปิดมาตั้งนานแล้วเป็นแบนแรกเลย เพราะว่า เป็นแบนที่ทำมาDealrop มาได้แบบ 2 ปีถึง 3 เลยแบบไม่แน่ใจแต่ว่า ตรมานั้น 2 ปีได้โอ้โห ตอนแรกคือคิดกันนานมาก แล้วก็ เขาเรียกว่าอะไรแบบพระสมกลิ่น เขาเรียกว่าผลิตกลิ่นกันนานมาก ๆ แบบวะคิดคนแล้วกันคิดกลิ่นกันนานมากคือกลิ่นของแจนอ่ะ มันตามคอนเซปที่เราบัญญายไปคือจะมีเปล่าคนปรุงกลิ่นให้ใช่ไหมค่ะแจนก็จะเปล่าเรื่องที่แจร์รู้สึกก็คือกลิ่นเนี้ยถ้าโดมแล้ว จะจะต้องรู้สึกแบบนี้เราจะได้เลยเรื่องว่ากลิ่นนี้เหมือนกลิ่นของกลิ่นนี้ถ้าโดมเราจะรู้สึกเหมือนว่าเรา๊ากำลังเดิน อยู่ที่ไหนเรากำลังนอนอยู่ที่ไหนเรากำลังลอง-รอยอยอยู่ที่ไหนอยู่ที่ไหนอยากให้บัญญากาศจิ้นมันเล่าบัญญากาศได้แล้วก็ทำให้ บัญญากาศไม่แบบว่า คนที่ใช้รู้สึกว่าได้อยู่ตรงนั้นจริงๆและรู้สึกแบบกลิ่นสามารถพาเราไปที่แห่งนั้นได้จริงๆซึ่งเป็นงานที่แจน ใจรักมาก คือแจนมันคนชอบเรื่องกลิ่นเถอะชอบแบบเทียนนี้จะดินหอม ชอบน้ำหอมชอบแบบสบุที่มีกลิ่นหอมอะไรที่มีกลิ่นอย่างัน อย่างนี้ก็เลยแบบว่ารู้สึกว่า ตอนที่เราอยู่บ้าน เราก็อยากอยู่แบบมีกลิ่นหอมอยู่ในที่แบบมีกลิ่นทำให้เราลืมสบายใจหรือเก่งทำให้เราลีและก็ก่อนแต่ก็จะมีความคิดว่าเราความอยากทำกลิ่นที่เราชอบออกมาให้ทุกคนได้รองกันซึ่งเทียนต่อนเนี้ยแจนเก่งก็อยากให้เป็นกลิ่นที่ทำให้ทุกคนลืมสบายใจรีและก็ก็สามารถนอบด้ายหรือว่า สามารถแบบ ชัยแล้วรู้สึกว่าหัวเราแบบสมอง ปลอดปล. ว่าทุกคนนึงนี้ตามแบบกลิ่นมันแบบว่า สามารถทำให้เรารู้สึกให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันได้อ่ะมันเป็นกลิ่นที่ชอบทั้งสามกลิ่นเลยจะเป็นกลิ่นที่แบบถ้าเราซื้อเองอ้อ เราจะดูสามกลิ่นนี้เป็นเป็นอดับต้นต้นัก ยังไงก็จะ ต้องแบบ สมมุติเข้าทามหากินไหน เราจะแบบเข้าไปทади ประมาณกินประมาณนี้แล้วเราก็รู้สึก ว่าเราก็อยากทำในแบบ ที่เป็นสตาย ของเราเองทุกอย่างมันมันเป็นความผ่าภูมิใจของเจอเรียนทุกคนก็จริงๆ